Sadomasochisme (een combinatie van sadisme: plezier in het aandoen van pijn, en masochisme: plezier in het ondergaan en onderdrukken van pijn) is een vorm van seksuele beleving waarin één of meerdere van de partner(s) de ander pijn laat ondergaan. De term wordt vaak afgekort als SM, S&M of S/M. Bij sadomasochisme komt ook wel algolagnie voor, afgeleid van Griekse algos (pijn) en lagneia (lust).

SM kan eenvoudig, maar ook met behulp van instrumenten die al dan niet speciaal voor dit doel zijn ontworpen.

Voorbeelden zijn:

• billenkoek (spanking)
• zweepslagen en geselingen
• klemmen en spelden op verschillende lichaamsdelen
• gebruik van hand- en voetboeien, vastbinden, met touw (bondage)
• gebruik van mondknevels (doeken, rubberen bal, opblaasknevel)
• prikken met naalden (naaldenspel)
• gesmolten kaarsvet druppelen op diverse lichaamsdelen en daarna afkoelen met ijsblokjes
• elektrische prikkelingen
• het opknopen van de partner
• buikstompen (belly punching)

Waar het bij BDSM vooral om gaat is de liefde en devotie naar elkaar toe. De sub of onderdanige die niets liever wil dan zijn of haar Dom behagen en dienen en de Dom die zich verantwoordelijk voelt voor het welzijn van de sub.

Extremere vormen zijn er ook, wurgseks (seksueel genot door het dichtknijpen van de keel met of zonder hulpmiddelen) is een zeer gevaarlijke vorm van sadomasochisme.

Soms wordt gebruikgemaakt van rollenspelen, zoals Meester(es) & leerling(e), Gevangenis, ondervraging van een geheime agent(e), French Maid (Franse meid), pony-play (de sub wordt d.m.v. allerlei hulpstukken zoals een anaal ingebrachte paardenstaart en een mondbit als een pony gedresseerd), Middeleeuwse kerkers & inquisitie, nonnen, paters, biechtelingen/-es die zich laten kastijden, enz.

Of het bij Sadomasochisme gaat om een werkelijke masochist en een werkelijke sadist, daarover lopen de meningen uiteen. Het wordt ook wel omschreven als "modeterm". De werkelijke sadist zou volgens een andere opinie namelijk uit zijn op absolute overheersing, in seksuele zin het tegen de zin van de partner verrichten van seksuele handelingen (verkrachting); de werkelijke masochist zou eropuit zijn de partner tegen diens zin te verleiden tot het verrichten van kwellende handelingen, en op die manier macht uitoefenen over de partner. In plaats van liefdesspel zou er zich een machtsstrijd afspelen.

Dit is echter niet het geval. Sadomasochisme is paradoxaal van karakter. Uit observaties blijkt, dat sadomasochistische activiteiten niet alleen vaak voor de bevrediging van de masochistische partner worden beoefend. Maar dat het spel ook onder de controle staat van de masochist, door middel van subtiele emotionele seintjes. Ook weet de dominante partner goed wat de masochistische partner wil en niet wil en zal de aangegeven grenzen respecteren. Anders dan de uiterlijke kenmerken van het liefdespel doen vermoeden ligt de macht dus niet in handen van een persoon. Daarbij wordt er vaak een stopwoord of safewoord afgesproken. Eenmaal uitgesproken stopt of verandert het spel.

Er is dus geen sprake van een werkelijke machtstrijd, maar men kan beter spreken van een machtsverschuiving, die goedgekeurd is door beide partners.